اختلال جنسی پیر دوستی (Gerontophilia) و فیلم شام آخر

اختلال جنسی پیر دوستی (Gerontophilia) و فیلم شام آخر

 

در بین اختلالات جنسی با اختلالی مواجه هستیم به نام " اختلال جنسی پیر دوستی " که نوعی گرایش جنسی است که در دختران و پسران جوان به وجود می‌آید و تمایل آن‌ها را برای همیشه معطوف به جنس مخالف مسن می‌دارد و در موارد زیادی این تمایل با خشونت های آزارگرایانه و سادیستیک همراه است.

اختلال جنسی پیر دوستی (Gerontophilia) و فیلم شام آخر
در بین اختلالات جنسی با اختلالی مواجه هستیم به نام " اختلال جنسی پیر دوستی " که نوعی گرایش جنسی است که در دختران و پسران جوان به وجود می‌آید و تمایل آن‌ها را برای همیشه معطوف به جنس مخالف مسن می‌دارد و در موارد زیادی این تمایل با خشونت های آزارگرایانه و سادیستیک همراه است. به تعبیری دیگر آن عشق وعلاقه افراد جوان است به افراد مسن و پیر، البته گزارش هایی مبنی بر وچود این اختلال در بین همجنس گرایان مرد (gay)  نسبت به افراد مسن همجنس خویش نیز وجود دارد و بهترین فیلمی که در این زمینه ساخته شده است فیلم " پیردوستی " یا Gerontophilia است ساخنه کارگردان کانادایی" بروس لا بروس " Bruce LaBruce.
همچنین بهترین فیلم ایرانی که در این زمینه ساخته شده است فیلم "شام آخر" ساخته " فریدون جیرانی" است که سالها پیش در برنامه " روانشناسی و سینما " به کارشناسی، تهیه کنندگی و کارگردانی اینجانب (غلامرضا گرشاسبی) درباره آن مفصل با وی به بحث نشستم.
پیردوستی به تلاش برای یافتن شریک جنسی پیرتر گفته می‌شود. معادل لاتین این اصطلاح یعنی Gerontophilia از دو واژه یونانی geron به معنای پیرمرد یا پیرزن و philie به معنای عشق ساخته شده‌ است. واژه های تخصصی تر این اختلال عبارتند از:  alphamegamiaکه گرایش جنسی به سمت مرد مسن را بیان می کند و  anililagnia گرایش جنسی را به سوی زن مسن.
برخی افراد به افراد مسن تر از خود علاقه مند هستند. جنبه قابل اعتماد بودن و ابتکار افراد مسن اغلب از دلایل پیردوستی است، خصوصاً در این عصر و در نسل جوان تمایل برای ازدواج با افراد بسیار مسن تر از خود رو به فزونی نهاده است و شاید بتوان مهمترین دلیلش را ناامنی های اقتصادی و اجتماعی و بلوغ عاطفی دیررس دانست که این نقیصه در پسران بیشتر نمود دارد.
این اختلال بیشتر در فرهنگ ها و جوامعی بروز می کند که افراد مسن از وجاهت، مقبولیت و قدرت بیشتری برخوردارند.
شیوع این اختلال بیشتر در کسانی است که به نوعی کودکی خود را در دامان والدین ناامنی سپری کرده اند ودر واقع این افراد ناخودآگاه متمایل به ازدواج با کسانی می شوند که هم نقش همسرشان را ایفا نماید و هم نقش پدر برای دختران و یا مادر برای پسران.
" توضیحاتی درباره مطلب مربوط به اختلال پیردوستی" 
از آنجاکه احساس میکنم باتوجه به گستردگی سوالات و ابهامات دوستان در خصوص اختلال جنسی پیردوستی، بسیار ضروری دیدم مواردی را توضیح دهم.
اولا پیردوستی یک اختلال (disorder) است، نه یک بیماری (illness و یا desease).
دوستان عزیز، فیلمهای زیادی در این زمینه ساخته شده است که بمنظور اطاله کلام صرفا به دو فیلم اشاره کردم، فیلم های "پیردوستی" (gerontophilia) که از نظر تمایل یک پسر جوان با گرایش همجنس گرایی به یک پیرمرد مسن قابل توجه است و فیلم "شام آخر" فریدون جیرانی در بین فیلمهای ایرانی.
دوستان زیادی پرسیده اند این تمایل و کشش پیردوستی درست است یا نادرست. من هرگز درباره درستی و یا نادرستی این موضوع به طور کلی قضاوت نخواهم کرد، چرا که دیده شده بسیاری از دوست داشتن ها وحتی ازدواج هایی که از نظر استانداردهای ما به لحاظ سنی درست بوده است به شکست و مجادله و کشمکش کشیده شده است، حال آنکه مواردی را هم در بین افراد پیردوست مشاهده نموده ایم که از نظر روانی به آرامش نسبی روانی رسیده اند. همچنین این اختلال را باید از ازدواج های سنتی و فرهنگی، قبیله ای و ... که به دلایلی غیر از تمایلات پیردوستی بین افراد جوان و مسن صورت می پذیرد متمایز دانست و قیلم زیبای " پل های رودخانه مدیسون کانتی " با بازی مریل استریپ و کبینت ایستوود را شاید بتوان از این نوع قلمداد کرد و یا فیلم ایرانی "نامزدی" ساخته ناصر غلامرضایی..
از آنجا که این کشش و تمایل یک ریشه ناخودآگاه خصوصا مرتبط به دوران کودکی دارد، با گذشت زمان و خصوصا زمانیکه به ورطه های خودآگاه فرد میرسد ممکن منجر به بروز کشمکش ها و مشاجراتی بین هر دو طرف باشیم. با گذشت زمان سوء ظن و فروپاشی از طرف شریک مسن بر کل رابطه سایه می افکند. در این زمینه میتوان به فیلمهای "نرگس"ساخته رخشان بنی اعتماد و فیلم "ماه تلخ" (bitter moon) رومن پالانسکی اشاره کرد، گرچه خود پالانسکی خود در زندگی واقعی خویش درگیر این ماجرا شد. فیلم قابل بحث دیگری که می توان به آن اشاره کرد فیلم تکان دهنده damage با بازی ژولیت بینوش است.
دوستان عزیز، فیلم زیبای روانشناختی "مالنا" را نمی توان در زمره فیلمهای پیردوست شمرد، بلکه بیشتر مرتبط است به کشمکش ها و بحران های دوران بلوغ و نوجوانی و فانتزی های چشم چرانی ها و خود ارضایی های (masterbation) مربوط به این سن، شاید به درجاتی بتوان فیلم های لولیتا (lolita) و لئون (leon) با بازی ژان رینو را هم در این زمره گنجاند.
دوستان عزیزی سعی داشته اند تا رابطه عاشقانه و رمانتیک محمدرضا گلزار و کتایون ریاحی را یک عشق ارزشی و از نوع رابطه استاد شاگردی توجیه کنند. عزیزان من عشق بین استاد و شاگرد، مرید و مراد، درمانگر و بیمار و ... بیشتر مرتبط به پدیده ای است به نام انتقال (transference ).
انتقال پدیده ای بسیار مهم و از مفاهیم اصلی روانکاوی است که در درمان نقش ویژه ای بر عهده دارد. انتقال به زبان ساده یعنی احساسات و عواطفی که مددجو پیش از آن نسبت به اشخاص مهم و معنادار زندگیش ) پدر و مادر و... ) داشته است نسبت به درمانگر نشان می دهد، و ممکن است حتی عاشق درمانگرش شود. انتقال نوعی برون فکنی است و در حقیقت نسبت دادن صفات افراد قدرتمند زندگی مددجو به فرد قدرتمند حاضر در زندگی وی یعنی درمانگر می باشد. انتقال به دو نوع مثبت و منفی تقسیم می شود که گاه مثبت و دوستانه است و گاهی منفی و خصمانه. روان کاو این انتقال را از زاویه تعارض‌های حل نشده دوران کودکی یا روابط قبلی بیمار می‌نگرد.
و گاهی در مسیر عکس پدیده انتقال طبیعی، انتقال متقابل (counter-transference ) اتفاق می افتد و زمانی است که روانکاو، احساسات حل نشده و عواطف درونی خود نسبت به اشخاص معنادار زندگیش را، بر مددجو می تاباند. که تشخیص و تحلیل انتقال متقابل توسط درمانگر، در تقویت روند درمان و جلوگیری از انحراف و اشتباه در فرایند درمان ضروری است، و در صورت بروز هرگونه رابطه احساسی و عاشقانه بین درمانگر و بیمارش، تخلف و سوء استفاده حرفه ای و اخلاقی درمانگر محسوب خواهد شد.

 

 

 

کلمات کلیدی

نظرات1 نظر برای این مطلب ثبت شده است.

ناشناس
سلام چه جوری میشه درمانش کرد
دکتر گرشاسبی
سلام

قطعا اگر خود فرد میتلا انگیزه درمانی داشته باشد با تعدادی جلسات روان درمانی قابل معالجه است.

ارسال نظر جدیدپر کردن تمامی فیلد ها الزامیست.

کد امنیتی